Sesam, open u!

poort van liefde

Open de poort van je hart en laat de liefde stromen

Ken je dat sprookje over een berg vol met kostbaarheden, die enkel open gaat wanneer je zegt: ‘Sesam, open u!”? Stel je nou eens voor dat die berg jouw hart is en de kostbaarheden staan voor onvoorwaardelijke LIEFDE. Net zoals bij die berg, zit de liefde vaak wel een beetje verstopt. Meestal achter een flinke poort welteverstaan en indien nodig met een hangslot er nog op ook. De enige die deze poort kan openen, ben jij. Jij hebt de sleutel in handen, niemand anders. De wereld kan juist nu wel wat extra liefde gebruiken, dus geef het een kans en probeer die poort wat verder open te zetten. Continue reading →

De kracht van NIETS DOEN

Niets doen

He-le-maal niets doen, wat is dat eigenlijk? Als ik het woordenboek er op na sla dan kom ik synoniemen tegen als ‘lanterfanten’, ‘luiwammesen’ & ‘flierefluiten’. Tja, dit geeft nogal veel ruimte voor interpretatie, maar waar het naar mijn idee op neerkomt is dit: je MOET even niets. Niets doen is een rustmoment, die iedereen anders invult. Je hoeft geen resultaat te behalen en mag gewoon ZIJN. Meer is ’t niet. Easy peasy, dat ‘niets doen’. Toch?

Continue reading →

3x toeval bestaat niet – februari #1

Albert Einstein

Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen: ik geloof niet in toeval. Ik durf gerust te zeggen dat toeval niet bestaat. Het is natuurlijk mijn bescheiden mening, maar let er voor de aardigheid gewoon eens op in je eigen leven. Zijn bepaalde voorvallen dan soms niet té toevallig?

De komende tijd ga ik ‘toevalligheden’ bijhouden. Voor mezelf, maar ook om een aantal ervan te delen op mijn blog. Misschien maak ik er wel een maandelijkse rubriek van.

Oké, komen ze! 3 ‘toevalligheden’ van februari (en ik lieg niet!): Continue reading →

De kracht van jezelf zijn.

Be yourselfOver een schreeuwend hoofd & een fluisterend hart

Dichtbij jezelf blijven, hoe doe je dat? Wat houdt het eigenlijk in? Ik sta er de laatste tijd vaak bij stil. Door Jonah’s komst is me erg duidelijk geworden dat aanpassen inmiddels mijn tweede natuur is. Ik voel vaak goed aan wat anderen voelen/willen/denken en pas mijn gedrag daarop aan. Zo fijn, als anderen zich goed voelen! Toch? Of toch niet? Tuurlijk is dat fijn, maar niet als ik daardoor over mijn eigen grenzen ga. Niemand heeft wat aan een ‘neppe’ Yneke, ikzelf allerminst. Ik kan dus maar beter met de billen bloot!

Continue reading →