Het leven als kersverse mama

kersverse mama

Laat de controle en de perfectionist in je varen en open je hart  ♡

Na zo’n 9 maanden zwangerschap denk je je redelijk te hebben voorbereid op dat wat komen gaat. Je hebt alle meubeltjes klaar staan, boeken en tijdschriften gelezen, eventueel een zwangerschapscursus gevolgd, kleertjes ingeslagen en al bedacht dat je je kind absoluut niet zo gaat opvoeden als die overbuurvrouw met dat oervervelende kind. Nee, jij gaat dat anders doen. Of beter gezegd: jij gaat dat beter doen.

En dan is het moment daar. Het begint al met de bevalling: het overkomt je. Buiten eventuele pijnstilling om, kun je eigenlijk niets anders dan je eraan overgeven. Voor de tijd die na de bevalling komt geldt eigenlijk hetzelfde: je hebt over veel dingen géén controle. Zo kan het zijn dat jij altijd degene was die zei ‘nooit je kind in bed te zullen nemen, want als je daar eenmaal aan begint!’. Totdat je een kindje hebt dat iedere nacht volledig overstuur wakker wordt. Niet één nacht, niet één week, nee, maanden achter elkaar. En dat terwijl je iedere dag gewoon om 7 uur je nest uit moet om te gaan werken. Gelukkig heb ik hier geen ervaring mee*, maar ik geloof direct dat je dan heel gauw van dit voornemen afstapt. En dat is goed, want je kindje heeft je blijkbaar nodig en op deze manier kun jij in ieder geval ook nog wat slaap pakken.

Die controle kun je dus maar beter loslaten. Wij vrouwen, ik in ieder geval wel, hebben echter nogal de neiging om de perfecte moeder te willen zijn. En de perfecte vrouw van. En de perfecte werknemer. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dat perfecte plaatje bestaat echter niet, écht niet (ik schrijf dit ook voor mezelf, dat snap je ;-)).  Daarom heb ik me voorgenomen om mezelf iedere dag op zijn minst één compliment te geven over hoe ik het moederschap aanpak. Dat klinkt misschien wat zoetsappig en wellicht onzinnig, maar het maakt mij er bewust van hoe zo’n topmoeder ik eigenlijk ben! YES, I said it. Een foutje hier en daar hoort er gewoon bij.

Daarnaast geloof ik ook heilig in het feit dat het kindje jóu uitkiest, hoe bizar dat in sommige gevallen ook mag klinken. Ook al doe je soms dingen niet helemaal zoals je het had willen doen, leer hier dan een les uit en doe het een volgende keer anders. De tijd terugdraaien kan namelijk niet, dus wees niet te streng voor jezelf.

Mijn boodschap voor kersverse mama’s? Go with the flow én volg je eigen gevoel. Natuurlijk kun je er van tevoren over nadenken hoe je de kleine in grote lijnen wilt opvoeden, dat heb ik ook gedaan. Ik heb alleen gemerkt dat als puntje bij paaltje komt, je het beste naar je kindje kunt kijken en naar datgene wat jij op dat moment het beste vindt. Laat de controle en de perfectionist in je varen en open je hart  ♡.

Had jij voor de komst van je kind bepaalde ideeën over het moederschap? En hoe ervaar je het nu?

 

*Dit artikel schreef ik een paar maanden na de bevalling, toen Jonah ’s nachts gewoon nog doorsliep in z’n wiegje dat bij ons op de kamer stond. Hij sliep na 7 weken al door!  Na 4 maanden  was het echter over met de pret. Tot op heden slaapt meneer  dus ‘s nachts tussen ons in. Hij blij, wij blij :-).

2 comments

  1. Laura says:

    Waardevol advies dat ik zeker meeneem: go with the flow en volg je eigen gevoel.
    Al vind ik het stiekem best knetterspannend om straks op mn eigen gevoel te vertrouwen als we eenmaal naar huis mogen!

    • Yneke says:

      Ooooh Lau, dat snap ik! ’t Is ook niet niks, alleen al het feit dat je de verantwoordelijkheid hebt voor zo’n mini-mensje! Maar jij kunt dat 🙂

Geef een reactie