7 wijze lessen van je kind

Puur kindVooral baby’s en jonge kinderen zijn nog echt puur en onbevangen. Daar waar menig volwassene zich regelmatig verschuilt achter een ‘masker’, doen kinderen dat vaak nog niet. Een kind leeft voor een groot deel in het NU, kan volledig in zijn spel opgaan en schaterlachen vanwege iets onbenulligs. Wij volwassenen kunnen dat ook, maar het lijkt wel of we het voor het grootste deel ‘verleerd’ zijn. Ons hoofd draait overuren, met alle gevolgen van dien. Hoog tijd dus om in de leer te gaan bij je eigen kind(eren) of kinderen uit je omgeving. Hierbij 7 wijze lessen die je, gratis en voor niks, in de praktijk kunt afkijken bij je kind!

    1. Leef in het NU! Tegenwoordig volgen we met z’n allen (inclusief ikzelf) massaal cursussen om weer te leren leven in het NU. Mindfulness, yoga, meditatie… Alles om maar uit ons hoofd te komen, want dat hoofd veroorzaakt stress. Jonah heeft daar geen last van. Op het moment dat hij bijvoorbeeld aan het spelen is, gaat hij daar volledig in op. Hij sjeest met een autootje over de grond, wat gepaard gaat met een luid ‘gebroem’. Hij geniet écht van dat moment en is niet bezig met datgene waar hij straks mee gaat spelen. Het klinkt misschien gek, maar daar kan ik nog een boel van leren. Terwijl het lijkt alsof ik hier relax op de bank zit, denk ik bijvoorbeeld aan álles wat ik nog ‘moet’ doen in huis. Of aan dat vervelende akkefietje, waar ik toch niks aan kan veranderen. Zinloos! Als ik me van dit soort hersenspinsels bewust word, werp ik tegenwoordig gewoon een blik op m’n kind. Werkt vaak als een tierelier. Mijn eigen mini-zen-master dus ;-).
    2. Lach. Het is algemeen bekend dat lachen gezond is, maar hoe vaak lach jij nou op een dag? En hoe vaak schater je echt van het lachen of heb je zelfs de slappe lach? Jonah kan schateren van het lachen, omdat ik hem op z’n kop houd/ in de lucht gooi/ met hem dans/een gekke bek trek/ hem bedelf onder de kusjes en zo kan ik nog wel even doorgaan. Tja, hoe simpel kan het zijn? Sinds Jonah’s komst lach ik zelf ook veel vaker! Dus doe als een kind en LACH lieve mensen :-)!
    3. Wees dankbaar. Kinderen kunnen enorm dankbaar zijn voor iets wat wij vanzelfsprekend vinden. Let bij baby’s bijvoorbeeld eens op hun gezichtjes en lichaamstaal, zodra je ze volledige aandacht geeft en naar hun behoeftes luistert. Hun mimiek spreekt vaak boekdelen en ze kunnen intens tevreden kijken bij bijvoorbeeld het krijgen van voeding. Iets eenvoudigs als eten, vinden wij vaak heel vanzelfsprekend. We proppen het soms zelfs snel naar binnen, zonder ervan te genieten…
    4. Verwonder je. Met andere woorden: kijk eens naar de wereld, door de ogen van een kind. Bekijk alles, alsof je het voor het eerst ziet. Stap op een zonnige dag maar eens de tuin in. Vóel het gras onder je voeten, kijk naar die bloem die meedraait met de zon en verwonder je over de intense kleur die de vleugels van een vlinder heeft. Te moeilijk? Ga dan eens de natuur in met je kind. Je wordt vanzelf meegesleurd in zijn of haar verwondering :-).
    5. Speel! Spelen hoort zogenaamd bij een kind, maar dat is natuurlijk dikke vette onzin. Wij als volwassenen willen diep in ons hart ook af en toe spelen. Mannen geven daar volgens mij vaker aan toe dan vrouwen. Als ik in ieder geval naar mezelf kijk, neem ik het leven soms wat serieuzer dan mijn geliefde ;-). ZONDE. Voor alle mama’s: wil jij ook stiekem stampen in de plassen, dansen in de regen (of beter: in de zon) of ravotten in het bos? DOE DAT DAN. Als Jonah een plas ziet, maakt hij een omweg om er doorheen te kunnen stampen. Nu voel ik niet persé de behoefte om hetzelfde te doen, maar wel om gewoon lekker te doen waar ik zin in heb. Mocht je me opeens ergens dansend aantreffen, schrik dan niet ;-).
    6. Bekijk een ander zonder vooroordeel. Geen enkel mens is hetzelfde, hoe graag we iedereen ook in ‘hokjes’ willen stoppen. Kleine kinderen zijn nog niet zo met ‘hokjes’ bezig, die benaderen iedereen op dezelfde, maar éigen manier. Zo kijkt Jonah eerst de kat uit de boom, terwijl een ander kindje misschien het liefst met iedereen een praatje aanknoopt. Dat kan de koningin zijn, maar ook de plaatselijke groenteboer; dat maakt een puur kind niet uit. Deze wijze les vind ik best lastig uit te voeren, want ik heb inmiddels heel veel associaties aangeleerd. Wat ik dan ook probeer, is om die associaties te accepteren, maar ze vervolgens ook weer los te laten. Zie de associatie maar eens als een wolk die voorbij drijft, hij verdwijnt dan vanzelf. Als je op die manier met mensen in contact raakt, kan het zo maar zijn dat je bijvoorbeeld opeens een leuk gesprek hebt met die ontoegankelijke buurman!
    7. Wees jezelf. Wees wie je bent. Meer of minder is niet nodig, want je bent precies goed zoals je bent. Een klein kind maakt zich meestal echt nog niet druk om wat de omgeving van hem of haar vindt. Hij lacht, huilt, danst en wordt boos waar iedereen bij is. Dat kan thuis zijn, maar ook in de supermarkt. Van emoties opkroppen hebben ze (gelukkig) nog niet gehoord. Wellicht dat ze nog een beetje gestuurd mogen worden in de manier waarop ze hun energie uiten (bijv. niet door te slaan), maar ze zijn vaak gewoon lekker zichzelf. Altijd en overal.
Puur kind

Ik als klein, puur meisje.

Welke van bovenstaande wijze lessen vind jij waardevol? En geeft jouw kind nog andere wijze lessen?

Geef een reactie