Je kind vaccineren – ja of nee?

Jonah 1 jaar

Van gemakzucht naar bewust kiezen

Het lijkt zo vanzelfsprekend om je kindje te vaccineren. De rijksoverheid heeft een heel vaccinatie-schema opgesteld (zie hier), om zo jouw kindje te beschermen tegen diverse infectieziektes. Dit uiteraard met de beste bedoelingen en om epidemieën te voorkomen. Hoe goed bedoeld ook, het voelt voor mij  toch niet helemaal goed. Ben ik dan tegen vaccinaties? Nee, maar ik ben er ook niet helemaal voor. Ik heb hier diverse redenen voor, die ik deels ook al had voor Jonah’s geboorte. Nadat Jonah echter in een koortsstuip kwam na zijn laatste vaccinatie, kon ik mijn gevoel niet meer negeren.

Uit gemakzucht hebben wij in eerste instantie gewoon het vaccinatieprogramma gevolgd, ondanks een knagend gevoel. Gemakzucht dus, gevoed met angst (“Je wilt toch niet dat je kind ernstig ziek wordt? Geef ‘m maar gewoon die vaccinaties.”). Ik neem het mezelf niet kwalijk, maar we doen het vanaf nu wél anders. Jonah kwam niet voor niets in een koortsstuip terecht na zijn laatste vaccinatie. Hij had al eerder koortsstuipen gehad, wat ook de reden was om de vaccinatie van 11 maanden pas met 14 maanden te geven. Toen ik er bij het consultatiebureau pas achter kwam dat het twee prikken waren (i.p.v. ‘alleen’ een prik voor DKTP), heb ik mijn gevoel volledig genegeerd en die dame beide prikjes laten geven. De alarmbellen van mij rinkelden toen echter niet voor niets, dat is wel gebleken.

Wij hebben Jonah tot nu toe dus vrijwel alle vaccinaties gegeven, behalve de BMR prik (tegen de Bof, Mazelen & Rode hond). Deze staat normaal gesproken met 14 maanden gepland en staat ook wel bekend als een ‘heftige’ vaccinatie. Er zijn verhalen bekend dat kindjes opeens autistisch werden na het krijgen van dit vaccin, maar die worden weerlegd of genuanceerd door andere onderzoeken. Deze voorbeelden zijn er echter niet voor niets en geven mijn inziens een duidelijk signaal af.

Ik kijk echter vooral naar Jonah, luister naar mijn gevoel én verdiep me in het onderwerp. Misschien doe ik dat laatste vooral om zo een woordje klaar te hebben naar de omgeving toe. Als je namelijk zegt dat je iets op basis van ‘gevoel’ doet, word je vaak nogal wazig aangekeken. Soms kan het dan helpen, als je ook wat achtergrondinformatie geeft.

Als ik goed kijk naar de reactie van Jonah’s lichaam, dan zie ik dat het heftig reageert op alles wat daar niet thuis hoort. Ziektekiemen worden adequaat bestreden, met koorts en soms een koortsstuip als gevolg. Dit heeft hij ook als hij op natuurlijke wijze ziek wordt. Hoe ‘heftiger’ hij ziek is, hoe harder zijn lijf gaat werken om de ziektekiemetjes de das om te doen. Zijn lijf gaat soms echter zó hard werken, dat hij in een stuip komt en er dus een soort kortsluiting in de hersenen plaatsvindt. Dat willen we liever voorkomen en zéker niet zelf veroorzaken.

Als ik vervolgens naar mijn gevoel luister, hoor ik heel duidelijk een stem die zegt dat vaccins helemaal niet zo hard nodig zijn. Ja, echt: niet nodig. Aan dat gevoel durf ik nog niet volledig toe te geven en Luuk al helemaal niet. Ik beslis natuurlijk ook niet alleen. ‘Wat als…’? Tja, er zit toch nog ergens een soort angst.

Als ik me vervolgens inlees, wordt dat wat ik zie & voel bevestigd. De meeste infectieziektes waartegen geënt wordt, waren namelijk al heel ver teruggedrongen door o.a. de verhoogde hygiëne. Wat als we nooit met vaccins waren gestart? Waren de ziektes dan wellicht ook langzaam, maar grotendeels verdwenen? We zullen het nooit weten. En welk mens krijgt nou meerdere ziektes in één keer? Niemand. Behalve als je gevaccineerd wordt. Als je je kindje vaccineert volgens het schema, dan krijgen ze op dit moment met 6-9 weken in één keer een shot met 7 afgezwakte ziektes in hun lijf. Dat hun afweersysteem nog onderontwikkeld is, vergeten we even. Dat ze wellicht juist dáárdoor op het eerste oog minimaal reageren op de vaccins en er niets aan het handje lijkt te zijn, vergeten we ook. Ook niet onbelangrijk: er zitten in veel vaccins kleine hoeveelheden gif. Die hoeveelheden worden veilig genoemd, maar zijn ze dat ook echt voor baby’s?

Nu lijkt het misschien toch alsof ik volledig tegen vaccineren ben, maar dat is niet zo. Ik wil niet dat mijn kind bijvoorbeeld polio of difterie krijgt en zal daartegen vaccineren. Ondanks dat mijn gevoel zegt dat we niet hoeven te vaccineren. Ik heb wel veel respect voor mensen die niet vaccineren en vind dat heel dapper. Blijkbaar laten zij de angst los, iets wat Luuk en ik (nog) niet kunnen. Ik kan hierover een heel spiritueel verhaal ophangen, maar dat bespaar ik jullie ;-).

Waar wij op dit moment voor kiezen? Wij gaan vanaf nu ieder vaccin die staat ‘voorgeschreven’ in ieder geval nader bestuderen. Met gevoel en verstand. Voor ons is wel duidelijk dat we de BMR prik bijvoorbeeld NIET gaan geven. Althans, niet in deze vorm, maar wellicht wel één voor één. Het vaccin tegen de rode hond laten we sowieso achterwege, omdat dit een onschuldige kinderziekte is. Daarnaast wil ik me nog verdiepen in eventuele homeopatische begeleiding.

Wil jij ook graag een weloverwogen keuze maken en je verdiepen in dit onderwerp? Er zijn heel veel sites en boeken te vinden die je hier meer over kunnen vertellen. Om een paar voorbeelden te geven:

Ik ben heel benieuwd hoe jullie tegenover het vaccineren van baby’s en kinderen staan. Vaccineer jij wel, niet of kies je voor een tussenweg?

 

4 comments

  1. Sanne says:

    Ik vind het ook een lastig punt, en er zijn inderdaad veel voors en tegens te vinden op internet, waardoor je het allemaal niet zo goed weet. Wij hebben besloten om de eerste prik te starten op 4 maanden ipv 2. Een tussenweg dus, soort van. Ik vond het ook te jong zo ieniminie al te prikken, ging er vanuit dat borstvoeding ook bescherming gaf. Tot nu toe nog geen nare ervaringen gehad en die van 14 maanden moet nog. Kan dat wat jij zei over die prikken los van elkaar geven?

    • Yneke says:

      Ja precies, borstvoeding beschermt ook idd. Ik verwacht de BMR prik wel los te kunnen geven, maar dat we dat misschien wel zelf moeten betalen. Binnenkort ga ik weer naar ’t consultatiebureau en dan ga ik dat navragen.

  2. Simone says:

    Heel lastig ja, angst ligt hier ook nog aan de basis voor het geven van prikken. Bij Sam (mijn oudste), heb ik alles volgens het schema gedaan, zonder over na te denken. Behalve de BMR en de prik die daarbij wordt gegeven, volgens mij de meningitis. Die heb ik los van elkaar gegeven.
    Nu bij Kris (is nu 10,5 maand) ben ik ook pas bij vier maanden gestart. Hoe ik de BMR ga doen, weet ik nog niet. Ik heb een partner die zegt: “Bij de oudste is het toch allemaal goed gegaan…” Hij is dus erg voor het geven van alle prikken. Nouja, we hebben nog even tot de BMR prik…
    In ieder geval leuk om te lezen hoe jij er over denkt!

Geef een reactie