“Mama, waai mee met de wind!”

Jonah & bloemToen ik laatst in het sprookjesachtige Toscane verbleef en ’s avonds onder een prachtige boom zat te luisteren naar het ruisen van de wind, voelde ik opeens een duidelijke boodschap naar voren komen: “Waai mee met de wind!”. Alsof Jonah het tegen me riep, zo voelde het. Dat is ook het enige wat ik toen opschreef en terwijl ik dat deed, voelde ik de wind door m’n haren gaan. Zachtjes, maar dwingend. Ik stopte met typen, even geen computer, geen getyp. Alleen het ruisen van de wind. Ik genoot, gewoon puur van het moment.

En daar zit ik dan, onder die Toscaanse boom. Terwijl ik luister en al m’n gedachtes uit m’n hoofd voel stromen, voel ik dat ik die onderstroom, m’n buikgevoel, nog meer mag volgen. Dat buikgevoel, wat ik ook wel de stem van m’n ziel noem, is net als de wind: subtiel, maar krachtig. Je ziet  hem niet, maar als je goed luistert, hoor je hem wel. De wind fluistert, net als je ziel. Z’n boodschap is liefdevol, maar krachtig. Heel krachtig, vergis je daar niet in. Als je je gevoel te lang negeert en maar door blijft sukkelen op een pad die je duidelijk niet verder brengt, zal er op een dag een storm opkomen. Een storm die alle grond onder je voeten wegblaast. Dat zijn van die ommekeer momenten waarop je beseft: er is niets belangrijker dan de LIEFDE. Liefde voor een ander, maar vooral ook voor jezelf. Je kunt de storm echter ook voor zijn, door nu voor jezelf te kiezen en mee te waaien met de wind.

Storm

Waai mee met de wind

Als het moeilijk lijkt te gaan
en je krijgt niets gedaan

Luister dan eens goed
en doe datgene wat je ziel voedt

Zet je voeten op de aarde
en schat  jezelf op waarde

Je mag er zijn zoals je bent
en weet: jij bent degene die JOU het allerbeste kent

Waai maar mee met die wind
en wees als een kind

Laat de boel de boel
en volg je gevoel ♥

 

 

 

6 comments

Geef een reactie