Vriendjes worden met de aarde – inzicht uit een handleessessie

20160603153454_IMG_1813 Zo’n anderhalf jaar geleden heb ik een handleessessie gehad bij Rebecca van Delden in Groningen. Alles op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit vind ik  réuze interessant en een handlezing stond al tijden op mijn lijstje. Op naar Groningen dus! Echt méér dan de moeite waard! Naast bevestiging van datgene wat ik zelf ook wel wist en voelde (altijd fijn!), haalde ik er ook een aantal waardevolle lessen uit (nóg fijner!). Lessen die ik diep in mezelf natuurlijk ook kon vinden, maar die ik onbewust niet wilde zien.

Eén van de dingen die heel erg  is blijven hangen en waar ik het  afgelopen anderhalf jaar veel mee bezig ben geweest is dit: me veilig voelen op aarde. Rebecca zei letterlijk dat het voor mij heel erg belangrijk is om ‘vriendjes met de aarde’ te worden. Zo mooi gezegd! Dat dat voor mij op nummer 1 zou mogen staan. Ik vlieg, zoals ik dat zelf zeg, heel makkelijk ‘naar boven’. Alsof dat contact makkelijker gaat en veiliger is, dan het leven hier op aarde. Grappig ook om te ontdekken dat ik me best een tijdje heb verzet tegen ‘aarden’. Toen ik me rond mijn 17e namelijk meer en meer ging verdiepen in bijvoorbeeld meditatie en mindfulness, kwam ik deze term vaak tegen. Dat hele ‘aarden’ vond ik echter nou net het minst interessante deel en sloeg ik liever over. Waarom zou ik in vredesnaam stevig contact maken met de aarde en me daarmee verbinden? Contact met het bovenaardse, dát is interessant en waardevol.

Inmiddels begrijp en voel ik met heel m’n wezen dat júist dat aarden hier zo belangrijk is. We leven niet voor niets op AARDE! Het is de bedoeling dat we er hier met z’n allen een feestje van maken en dat we ons veilig voelen. VEILIG! Dat we het avontuur aangaan en in het diepe durven te springen, terwijl we met beide voeten stevig op de aarde staan. Ik weet inmiddels dat het leven dan steeds makkelijker en makkelijker wordt. Door stevig met beide benen op de aarde te staan, word ik niet door ieder zuchtje wind omver geblazen.

Een krachtig boek die perfect aansluit bij je veilig en gedragen voelen door de aarde, is ‘Ode aan de aarde, ode aan jou’ van Pamela Kribbe. Een boek die bij mij een nieuwe ‘shift’ in mijn veiligheidsgevoel teweeg bracht. Iets wat mij ook erg helpt en wat ik van nature ook graag doe (weer zo’n ‘aha!’-momentje), is op blote voeten lopen. Zelfs in de winter heb ik het liefst m’n ballerina’s aan (mét blote voeten). Hoef jij niet te doen hoor haha, maar als je voelt dat je veel in je hoofd zit, zoek dan lekker de natuur op! Veel in je hoofd betekent namelijk dat je ‘zweeft’, niet geaard bent. En anders: mediteer (samen met anderen is dat nóg krachtiger!), dans, doe iets wat je écht leuk vindt.

Weet dat de aarde jou DRAAGT, áltijd. Ze voedt jou en kent een ongekende schoonheid waar wij allemaal ongelimiteerd van mogen genieten. Proef, kijk, luister, ruik en bovenal: VOEL! VOEL wat de natuur op aarde met je doet. VOEL de beroering als je een prachtige zonsondergang ziet, VOEL de verbazing bij het zien van een mier met een flinke stok op z’n rug en VOEL de liefde die door je hele lijf stroomt bij het zien van een klein hertje. De natuur is zó prachtig, de aarde zó KRACHTIG.

Er is in essentie niets waar we bang voor hoeven te zijn, hoe anders de ‘realiteit’ ook lijkt te zijn. Door je goed te verbinden met de aarde, sta je stevig geankerd. Dat VOEL je. Alsof niets of niemand je omver kan krijgen. Een veilig gevoel, alsof je de hele wereld aankan en zo is ’t ook precies.

Ik ben veilig en jij ook. Altijd. Let’s celebrate life!

Kijk nou! Hier was Bella nog een inimini hondje. Is 't geen poepie? Ons eerste 'kind'. Om alvast een beetje te oefenen met opvoeden ;-).

Geef een reactie